Asabiyye, toplumsal bağların ve dayanışmanın temelini oluşturan bir kavramdır. İbn Haldun'un çalışmalarında öne çıkan bu terim, bireylerin bir araya gelerek dışsal zorluklara karşı birlikte durma iradesini ifade eder. Bu birliktelik, yalnızca akraba ve yakınlar arasında değil, aynı zamanda vatan, millet ve din gibi daha geniş bir çerçevede de kendini gösterir. Asabiyye, aynı zamanda duygusal bir durum olarak da algılanabilir, bireylerin birbirine olan bağlılıkları ve duygusal hisleri üzerinde derin etkilere sahiptir.
Asabiyye kelimesi Arapça kökenli olup, farklı anlamlara sahiptir:
Ayrıca, asabiyet kavramı, İbn Haldun'a göre, bir topluluğun üyelerini birbirine bağlayan ve onları dış tehditlere karşı koymaya motive eden birlik ve dayanışma ruhu olarak da tanımlanır .
